شش ماهگی (1)

13 خرداد تا 13 تیر

نیمی از سال اول زندگی دو نوگل ما گذشت 

این نی نی ها نسبت به اطراف خودشون خیلی آگاهتر شدن  من و بابایی رو میشناسن، یه جورایی ما رو آشنا میدونن 

خانمها کمی قل میخورن و قل قلی شدن،  کلی آواز میخونن و ما عاشق آواز خواندنشون هستیم

لثه هاشون هم که خارش داره و دایما دستشون تو ذهنشون هست ،به نظر میرسه نی نی ترنم دندوناش زودتر در بیاد چون خارشش بیشتره

کلی هم بلندبلند میخندن و دلبری،می کنن

نی نی ترانه هم که به نظر ميرسه که میخواد به من وابسته،بشه یه وقتهایی همچین مظلوم به من نگاه می کنه و گریه می کنه دلم براش کباب میشه ٰ،

دایما هم به چیزی تو دستشه مثلا تو کالسکه دستشو به کالسکه،میگیره ،تو وان از وان میگیره،  گاهی دست ترنم رو میگیره و اگه چیزی دم دستش نباشه دو تا دست نازنینش رو به هم قلاب می کنه ،دخترم همیشه لبخند میزنه خیلی ماشالله خنده رو تشریف داره

یه وقت اگه حواسم نباشه وقتی قل میخورن میبینم با پاهاشون دارن می کوبن تو سر و کله هم دیگه یه جورایی خطرناک شدن خیلی هیجان دارن برای اشیا متحرک و رنگی و نورانی 

نی نی خانمها کم کم دارن به خودشون متکی میشن،  یه وقتهایی خودشون شیشه،شیرشون رو نگه میدارن ،خانمها کلی موهاشون ریخته و کمی حالت کچلی گرفتن 

چقدر هم ذوق می کنن که باهاشون حرف میزنم 

این ماه ترنم خانم یه چند روزی خونه مامانی موند و اقای پدر خوابش نمیبردو تو خواب وبیداری نی نی ترنم رو صدا می کرد .منم دلم براش تنگ بود ولی اونشب بیدار بودم و داشتم مطالب وبلاگ رو به روز می کردم

کم کم استرس دارم می گیرم برای واکسن 6 ماهگیشون ،

یه مهارت دیگه ای که این ماه کسب کردن اینه که پستونک خوشمزه شون رو از دهانشون در میارن و نگاه می کنن و کلی تلاش می کنن تا دوباره بزارن تو دهانشون