مادرانه

وقتی واژه مقدس مادریا پدرروی جسم و جانت سایه می افکند

وبا تمام سلولهای بدنت حس می کنی مادر یا پدرشدی

سنگینی یک مسئولیت بزرگ را روی دوشت حس می کنی

مهر و محبت  دردلت شعله می زند

در چشمانت غم و شادی موج میزند

دلواپسی ها و نگرانیها در دلت رخنه می کند

دستان گرم و صمیمیت آماده نوازش کردن است

لبهای داغت آماده بوسه زدن بر گونه سرخ فرزندت میباشد

آغوش گرمت پذیرای وجود کودکت می باشد

حس می کنی خودت باید مثل یه کوه قوی باشی تا فرزندت به تو تکیه کند

همه تکیه گاهش تو هستی او کسی را مهربانتر از تو ندارد

همیشه دلت در انتظار فردایی به سر می برد تا قد کشیدن فرزندت راببینی و این چه قدر شیرین است

چه شبها که از نگرانی پلک بر هم نمی آوری ضربان قلبت دو برابر می شود نفست بند میاید

از بهترین سرمایه ای که داری میگدری وجوانیت را به پای فرزند دلبندت میریزی

روزی می رسد که به خود می آیی ومی بینی دلت برای خودت تنگ شده ،از خیلی از آرزوها و خواسته هایت دست کشیده ای و فراموششان کرده ای فقط به خاطرجگر گوشه ات

دیگر برای خودت نیستی ،قلبت ،روح و جسمت ، نفس کشیدنت و........همه زندگیت همه احساست در گرو شادی و ناراحتی فرزندت می شود