ترنم یک ترانه از باغ آشتی زندگیمان

  سحرگاهان طلوع چشمان شما آفتاب پرحرارت عاشقی را بر افق تاریک ویخ زده دلم می تاباند . ...

  هیس!!!!!! هیس!!!!!! هیس!!!!!! دل میخواهد با تک تک سلولهایش تمام قد گوش دهد به ترنم ترانه کودکانه شما در سکوتی بی انتها   ...

13 خرداد تا 13 تیر نیمی از سال اول زندگی دو نوگل ما گذشت  این نی نی ها نسبت به اطراف خودشون خیلی آگاهتر شدن  من و بابایی رو میشناسن، یه جورایی ما رو آشنا میدونن  خانمها کمی قل میخورن و قل قلی شدن،  کلی آواز میخونن و ما عاشق آواز خواندنشون هستیم لثه هاشون هم که خارش داره و دایما دستشون تو ذهنشون هست ،به نظر میرسه نی نی ترنم دندوناش زودتر در بیاد چون خارشش بیشتره کلی هم بلندبلند میخندن و دلبری،می کنن نی نی ترانه هم که به نظر ميرسه که میخواد به من وابسته،بشه یه وقتهایی همچین مظلوم به من نگاه می کنه و گریه می کنه دلم براش کباب میشه ٰ، دایما هم به چیزی تو دستشه مثلا تو کالسکه دستشو به کالسکه،میگیره...

  لبخندتان مرهمی ست بر زخم هایم. 

   ملودی آرام بخش من نفس های گرم شماست.

  پارسال یه همچین روزی متوجه شدیم  با یه تیر دو نشون زدیم و شما د وقلویید دکترم به خاطر دوقلویی  گفت خیلی خطرناکه همسان هم هستن باید استراحت کنی  به نظر من بچه اول که دوقلو میشه یه  برگ برنده  هست و زن و شوهر می تونن برای همیشه پرونده بچه دار شدن رو کنار بزارن  تایخ زایمان هم 1393/12/27 هست که شما عجله کردید و زود اومدید که من دیگه بیشتر از این سختی نکشم    یک ساک حاملگی با دو جنین زنده    ...

  خنده هاتان مرا از فرش به عرش می برد.